Gdy 45 lat temu premier Lee Kuan Yew ogłaszał w telewizji niepodległość Singapuru, wycierał chusteczką oczy. Nie były to jednak łzy wzruszenia, lecz wyraz bezsilności polityka, który mówił łamiącym się głosem: „To czarna karta w naszych dziejach, ogromnie nad tym boleję”. Gdyby ten 87-letni dzisiaj polityk mógł przewidzieć gospodarczy sukces, jaki stał się udziałem Singapuru, cofnąłby zapewne swoje słowa.